Monday, March 27, 2017

Lost my voice...

என்ன கொடுமை சரவணா - டாக்டர் பாலசாண்டில்யன்
பேசுவதே தொழிலாகக் கொண்ட எனக்கு நேற்று மாலை முதல் என்ன ஆயிற்று ?
ஞாயிறு அன்று எனது மகளுக்கு சில பொருட்கள் வாங்கித் தர ஷாப்பிங் சென்றேன் குடும்பத்தோடு. பகல் உணவு வெளியே. பாட்டில் தண்ணீர் தான். மாலை காபி சமயம் எதோ நினைவாக ஹோட்டல் கொடுத்த குடிநீர் சற்று பருகி விட்டு காபி குடித்தேன். மாலையே எங்கள் உரத்த சிந்தனை அமைப்பின் சிறப்பு பொதுக் குழுக் கூட்டம். அங்கே சுமார் போண்டா ஒன்று. பாதியில் குடிக்க முடியாமல் கொட்டி விட்ட காபி. அதன் பிறகு இடையே அந்த பிசினெஸ் சென்டர் வைத்திருந்த பாட்டில் தண்ணீரில் ஒரு முழுங்கு. ஒரு சின்னக் கரகரப்புடன் தான் படுக்க சென்றேன். ஏதோ இருந்த ஒரு அவசர உதவி மாத்திரை எடுத்துக் கொண்டு.
நேற்று அதிகாலை சென்னைக்கு வெளியே இருக்கும் மிகப் பெரிய நிறுவனத்தில் எனது பயிற்சி வகுப்பு. நல்ல மைக். பாட்டில் தண்ணீர் தான். பிறகு ஆறு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக எனது மிக உற்சாகமான பயிற்சி. பயிற்சி. வெகு சிறப்பாக சென்றது. ஆட்டம் பாட்டு கொண்டாட்டம் என்று. "சார் நீங்கள் ஒரு பிளே பாக் சிங்கர் தானே? உங்கள் குரல் ரொம்ப சூப்பர் என்றார்கள் இரண்டு பங்கேற்பாளர்கள். பயிற்சியில் நல்ல பீட் பாக் வேறு.
பயிற்சி முடிந்ததும் கம்பெனி காரில் சொகுசாக வந்து இறங்கினேன் மாலை நேரத்தில். அப்போதே குரல் மீண்டும் சற்று கரகரப்பாக இருந்தது. பிறகு பேச முடியவில்லை. ரேவதி போல காற்று தான் வருகிறது. கூடவே அழுகையும் சிரிப்பும் கலந்தே வருகிறது. வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் பயிற்சி சூப்பர் என்று சொல்லி விட்டு ஒரு அரை மணி நேரம் ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டேன். எழுந்தேன் ஒரு டீ குடிக்கலாம் என்று. என் மனைவியை அழைக்கிறேன். அவள் பெயரே வரவில்லை. காற்று வருகிறது. எழுந்து போய் குரலும் செய்கையும் கலந்து டீ வேண்டும் என்றேன். என்ன ஆச்சு அண்ணா என்று எனது வீட்டு வேலை செய்யும் பிரியா வினவினாள் மிகுந்த ஆதங்கத்தோடு.
சுக்கு, துளசி, மிளகு என்று கிடைத்ததெல்லாம் போட்டு ஒரு கஷாயம் கொடுத்தார் என் மனைவி. கொஞ்சம் சன்னமாக குரல் வந்தது. பிறகு குறைவாகப் பேசி விட்டு இரவு உணவு எடுத்துக் கொண்டு சீக்கிரமே உறங்கப் போனேன். காலை எழுந்ததும் இன்னும் வினோதமான நிலை. இருமல் இல்லை. சளி இல்லை. தொண்டை வலி இல்லை. ஆனால் பேசிட குரலும் வரவில்லை. காலை 10 மணிக்கு ஒரு முக்கிய பிசினெஸ் மீட்டிங். முக்கிய நிறுவனம். பெரிய அதிகாரி. அவர் வெளியூர் சென்று விடுவார் இன்று சந்திக்கவில்லை என்றால். என்னை முதலில் சந்தித்த அதிகாரிக்கு போன் செய்து சற்று காற்று கலந்து சார் "பாலா பேசுகிறேன், எந்த பிளோர் வர வேண்டும்". அவருக்கு எனது குரல் புரியவில்லை என்பதால் போன் கட் செய்தார். பிறகு அவருக்கு ஒரு குறுஞ்செய்தி அனுப்பினேன்.
கூடுதல்மீ செய்தி: ட்டிங் செல்வதற்கு முன்பு மருத்துவர் நண்பர் டாக்டர் பாஸ்கர் அவர்களுக்கு எனது பிரச்சனையை செய்தியாக அனுப்பினேன். அவர் திருப்பிக் கூப்பிட்டு கிளினிக் வரச் சொன்னார். நான் எனக்கு மீட்டிங் இருக்கிறது. சற்று காற்று குறைவாக குரல் கூடுதலாக வருகிற சீக்கிர வழி உண்டா? என்று கேட்டேன். எனது வி டி வி கணேஷ் குரல் கேட்டு மிரண்டு போன டாக்டர் "அதிகம் பேச வேண்டாம், மருந்து மெசேஜ் அனுப்புகிறேன் வாங்கி சாப்பிடுங்கள், சரியாகி விடுவீர்கள்" என்று தைரியம் கொடுத்தார்.
மருந்து வாங்கி சாப்பிட்டு விட்டு மீட்டிங் போய் தைரியமாக காற்று அதிகமாக குரல் குறைவாக ஓரளவுக்கு புரியும் படி ஆக்சன் கலந்து முக்கிய அதிகாரிகளை சந்தித்து விட்டு இதோ வந்து விட்டேன். ஓலா கார் புக் செய்ய முடியவில்லை. சைகையில் ஒரு ஆட்டோவை நிறுத்தி புரிந்தும் புரியாதவாறு எனது வீட்டு விலாசம் சொல்லி, அவரோடு ஆட்டோ சத்தம் பற்றி பேரம் சத்தமாக பேச முடியாமல் செய்கையில் பேசி, அவரை தொட்டு தொட்டு ரைட், லெப்ட் என்று சொல்லி வீடு வந்து சேர்ந்த அனுபவம் மிகவும் புதிது. "நினைத்தால் எனக்கே சிரிப்பு வரும் சமயத்திலே" - இந்த பாட்டு வரியை யாருக்கும் கேட்காத குரலில் முணுமுணுத்தக் கொண்டே இதோ அந்த அனுபவத்தை எழுதிக் கொண்டு இருக்கிறேன்.
ஒரு நாள் பேச முடியவில்லை என்பதே இவ்வளவு சிரமமாக இருக்கிறது என்றால் பேசவே முடியாது என்பவர்கள் எப்படி தனது வாழ்வை நகர்த்துகிறாரக்ள். ஆச்சரியம் தான். அவர்கள் பாவம் தான். யாருக்கும் வேண்டாம் இந்த காற்று நோய்.
குறிப்பாக நான் சந்தித்த அந்த அதிகாரிகள் மிகச் சரியாக எனது சிரமத்தை புரிந்து கொண்டு வெந்நீர் கொண்டு வரச் சொன்னார். இல்லை என்று சொல்லாமல் அந்த நபர் சூடாக காபி கொண்டு வந்தார். அவர்கள் நீங்கள் அதிகம் பேசாதீர்கள். சொல்வதை கேட்டுக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் அலுவலகம் சென்று மெயில் போடுங்கள் என்றனர். எனக்கு பதில் எனது ப்ரொபைல் பேசியது. பயந்து கொண்டே போன காரியம் ஒரு வழியாக நன்றாக நடந்து முடிந்தது. நாளை வேறு ஒரு முக்கியக் கூட்டம்.
குரல் வருமா? காற்று வருமா? காற்று கலந்த குரல் வருமா? பொறுத்திருந்து பார்க்க வேண்டும். டாக்டர் பாஸ்கர் மருந்து சாப்பிட்டு இருக்கிறேன். நிச்சயம் நன்றாகி விடுவேன். இன்று ஒரு நாள் குரலை சேமித்தால். நம்பிக்கை தானே வாழ்க்கை.
நீதி: குரலை வைத்து பிழைக்கின்ற என்னைப் போன்றவர்கள் தண்ணீர் கண்ட இடத்தில் அருந்தக் கூடாது. அப்படி அருந்தினால் தண்ணீர் ஆவியாகி காற்று தான் வெளி வரும். ஆக இன்று கட்டாய மௌன விரதம். வீட்டு மனிதர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தான். குரல் போனால் என்ன? விரல் இருக்கிறதே...!! அங்க பாஷை உதவும் என்று நம்புவோம். நீர் இன்றி கலையாது குரலும்.

Friday, January 27, 2017

பார்வை - Poem by Balasandilyan

அரிய ஆயுதங்கள் 

பார்வை 
- டாக்டர் பாலசாண்டில்யன் 

தமிழன்னைக்கு முதல் வணக்கம் 
கணேசனின் குரு பார்வை என் மீது வெகுநாள் கழித்து...
கவியரங்க தலைமைக்கு சிறப்பு வணக்கம் 
செவி மடுக்கும் பார்வையாளர்கள் உங்களுக்கு பணிவான வணக்கம் 
சிக்நலில் சிவப்பு விழுந்தாலும் ப்ரேக்ஸ் இன்றி நிற்காது ஊர்தி 
நிறுவனத்திற்கு பல கோடி வணக்கம் 

என்ன பார்வை உந்தன் பார்வை 

ஒரு வார்த்தை வெல்லும் 
ஒரு வார்த்தை கொல்லும் 
என்றும் மௌனம் வேண்டாம் 
ஆயிரம் அர்த்தம் சொல்லும் 
அந்த ஒற்றைப் பார்வை உலகை வெல்லும் 

பார்வை ஒன்றே போதுமே பல்லாயிரம் சொல் வேண்டுமோ 

பறவையின் பார்வை இருந்தால் 
பிரச்சனைகள் சிறிதாகும் 
அன்னையின் அன்புப் பார்வை 
அழுகை நிறுத்தும் அரவணைப்பை தரும் 
தந்தையின் கண்டிக்கும் பார்வை 
குற்றங்கள் தடுக்கும் 
ஆசிரியரின் கோபப் பார்வை 
விழிகளுக்குள் விடைகள் நினைவூட்டும் 
காதலியின் ஓரப் பார்வை 
உயிரை உருக்கும்  தூக்கம் விரட்டும் 
மனைவியின் ஏளனப் பார்வை 
மன்னிப்பு கோர வைக்கும் 
அதிகாரியின் அர்த்தமுள்ள பார்வை 
அனைத்தையும் உணர்த்தி விடும் 
மகளின் கெஞ்சல் பார்வை 
மணிபர்ஸை காலி செய்யும் 
நண்பனின் நக்கல் பார்வை 
நம்மையே நமக்கு அறிமுகம் செய்யும் 
வாடிக்கையாளரின் மகிழ்வுப் பார்வை 
வணிகத்தைப் பெருக்கி நிற்கும் 

உன் பார்வையில் ஓராயிரம் கவிதை நான் எழுதுவேன் காற்றில் நானே 

சிலர் பார்வை பட்டால் 
சீக்கெல்லாம் குணமாகும் 
சிலரின் அப்படி இப்படி பார்வை 
சிதைக்கும் மனதை குப்பையாய் 

பனி விழும் மலர் வனம் உன் பார்வை ஒரு வரம் 

மேலதிகாரியின் பார்வை நம் மீது விழ 
மேன்மை பல பிறக்கும் 
கடவுளின் கருணைமிகு கடைக்கண் பார்வை 
கஷ்டங்கள் போக்கி விடும் 
கிரகங்களின் பார்வை சிலருக்கு 
கெட்டதெல்லாம் போக்கி விடும் 

நீ பார்த்த பார்வைக்கு நன்றி 

அப்படிப் பார்க்கறது வேண்டாம் 
அக்கறைப் பார்வை ஒன்று தா என 
அனைவரையும் கேட்கும் மனது 

பார்வையது விசாலமானால் 
பார்வையது மாறி விட்டால் 
பண்புகள் தானே மாறிப் போகும் 
பண்புகள் மாறி விட்டால் - மனப் 
பாங்கு தான் மாறி விடும் 
பாங்கு மாறி விட்டால் 
எண்ணமும் செயலும் மாறும் - பின் 
எல்லாமே வெற்றியாய் நிச்சயம் மாறும் 
பார்வை என்பது மனதால் அறிவால் 
பார்ப்பது எனப் புரிந்து கொள்வோம் 
கண்ணால் மட்டும் பார்ப்பது 
காட்சி தானே ஒழிய காரியம் முடிக்காது 

காடு திறந்தே கிடக்கிறது காற்று மலர்களைத் துடைக்கின்றது 
கண்கள் திறந்தே கிடக்கின்றது காதல் உயிர்களை உடைக்கின்றது 

கண்திறந்து பார்ப்பது இனி வேண்டாம் 
மனம் திறந்த பார்வை கொள்வோம் 
மனித நேயத்துடன் உலகைப் பார்ப்போம் 
பார்வையெனும் அரிய ஆயுதம் கொண்டு 
பாரினை வெல்வோம் பரவசம் கொள்வோம் 
பிரபஞ்சத்தை அன்பால் வெல்வோம் 
உன் பார்வைக்கு நீயே பொறுப்பு 
உலகளாவ மனம் விரி..உயிருள்ளவரை நீ சிரி 

Tuesday, December 6, 2016

Tribute to Amma Jayalalitha

இரும்பு மனுஷிக்கு இதய ஒலியாய் அஞ்சலி
- டாக்டர் பாலசாண்டில்யன் 

புறக்கணிக்கப்பட்டவர்க்குக் கூட 
பரிவு காட்டிய இரும்புத் தாய் நீ 
வீரர்கள் முன் நீ  அன்புப் பசு 
வீணர்கள் முன் நீ  சிங்கம் 
வீண்வம்புக்காரர் முன் நீ  புலி 

ஒப்பார்க்கு ஒப்பார் 
மிக்கார்க்கு மிக்கார் 
தங்கத்தாரகை நீ அம்மா 
முட்களைத் தாண்டிய பாதை தாண்டி 
மக்கள் பாதை நுழைந்தவர் நீ அம்மா 
நெருப்பாற்றில் நீந்தித் தான் 
பொறுப்பாற்றலைக் கற்றார் நீ அம்மா 

தேசத்தைப் பாதுகாக்கத் 
துணிந்த அம்மா நின் 
தேகத்தைப் பாதுகாக்க 
இயலாது போனது நேற்று ..!
பாபங்கள் செய்தவரைக் கூட 
விட்டு விட்ட எமதர்மன் - மக்கள் 
அனுதாபம் பெற்ற உன்னை 
எடுத்துச் சென்ற பிறகு 
மூதறிஞர் மண்டபத்தில் 
பேரறிஞர் உன் உறக்கம் இன்று...!.

எங்கு காணினும் சென்னையில் 
எல்லையில்லா அன்பர் கூட்டம் 
எல்லை கடந்த அன்பு கொண்ட உனக்கு  
கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்திட நாட்டம் 

தண்ணீர் தராதவரும் கண்ணீர் சிந்தினர் 
வாய் திறக்காதவரும் வாய்மொழி சிந்தினர் 
தேசம் முழுவதும் இருந்து தலைவர் வருகை 
நேசம் பாராட்டும் நண்பர்களின் அழுகை 
வர முடியாத நபர்கள் விட்டனர் அறிக்கை 
சென்னை வீதிகளில் தண்ணீர் 
வெள்ளம் சென்ற ஆண்டு 
சென்னை வீதிகளில் மக்கள்தலை 
வெள்ளம் இந்த ஆண்டு 

நீ  தேச ராணியா நேச ராணியா 
என்ற விவாதம் தேவை இல்லை 
பாசமும் பரிவும் காட்டியதால் 
நீ  அகிலத்தின் அன்பு ராணி 

பூதவுடல் புதையுமெனினும் 
புகழுடன் நீ உறைவாய் 
பூவுலகில் என்றென்றும் 
எங்கள் உள்ளங்களில் ...!

அம்மா என்றான தாய் 
இறைவனடி சேர்ந்தாய் 
சமரசமில்லா போராளியே 
சந்தோசம் காணா அறிவாளியே 
இனியில்லை போராட்டம் உனக்கு 
இனிதே உறங்குவாய் அம்மா 

கடலை விட பெரிது உனைக் காண வந்த கூட்டம் 
கடற்கரையில் களைப்பாறுவாய் 
அதுவே இனி உன் தோட்டம் 
ஆசிகள் தந்து வழிகாட்டு எனக் கேட்டோம் 

பாரத ரத்னா விருது அறிவிப்பு 
இன்றோ நாளையோ வரும் என்பதே 
எனது மனம் சொல்லும் கணிப்பு ..!
இது சத்தியம்...பெரும் சாத்தியம்...!!

உலகம் இனி காணுமோ உன் போல் அம்மா 
உலவும் என்றும் உனது புகழ் அம்மா !!
கணினி சிந்திய கண்ணீரில் 
கவிதையாய் வடித்தேன் அஞ்சலி ..ஏற்பாய் அம்மா.!!